Zarządzanie wierzytelnościami

Zmiany w podatkach dla branży zarządzania wierzytelnościami

Zmiany w podatkach dla branży zarządzania wierzytelnościami

Na platformie Rządowego Centrum Legislacji dostępny jest projekt zawierający szereg zmian przepisów z zakresu finansów publicznych oraz ustaw podatkowych dot. m.in. podatku PIT, CIT oraz Ordynacji Podatkowej. W projekcie autorstwa Ministra Finansów, umieszczonym w systemie pod numerem UC135, znalazły się również propozycje przepisów mogących mieć wpływ na działalność branży Zarządzania Wierzytelnościami.

Treść projektu jest dostępna wraz z uzasadnieniem na platformie Rządowego Centrum Legislacji.

Poniżej streściliśmy najważniejsze zmiany mogące zainteresować branżę windykacyjną:

1. Szczegółowe uregulowanie dochodu w przypadku zakupu pakietu wierzytelności składającego się z co najmniej 100 wierzytelności, gdy cena zakupu pakietu nie wyodrębnia ceny poszczególnych wierzytelności [projektowany art. 15ba ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej jako uCIT i art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej jako uPIT].

W takim wypadku dochodem z pakietu będzie nadwyżka przychodów uzyskanych z pakietu nad ceną zakupu pakietu. Do przychodów z pakietu zalicza się:

  1. środki lub wartości otrzymane w wyniku uregulowania tych wierzytelności lub 
  2. środki lub wartości ze zbycia całości lub części wierzytelności wchodzących w skład danego pakietu, 

z wyjątkiem opłat, odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia pakietu wierzytelności.

Co istotne, koszt nabycia pakietu rozlicza się w ten sposób, że z chwilą uzyskania przychodu
z konkretnej wierzytelności w ramach pakietu, potrąca się koszt nabyciapakietu, do wysokości uzyskanego przychodu.

 

 

 

 

 

 

 

 



 


Jak wskazuje się w uzasadnieniu projektu: „Uproszczenie polega na braku konieczności „proporcjonalnego” rozliczania uśrednionych dla każdej wierzytelności wchodzącej w skład „pakietu” kosztów jej nabycia. Dany pakiet wierzytelności traktowany byłby jednorodnie, tak jak pojedynczy składnik majątku objęty jednym kosztem nabycia. Koszty te będą rozliczane „wprost” z osiąganymi przychodami z windykowanych wierzytelności. Koszty te będą potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychodu ze spłaty wierzytelności w pakiecie, bez względu na to z której wierzytelności następowałaby spłata. Nadwyżka spłat wierzytelności w pakiecie nad ceną ich nabycia stanowiłaby dochód podlegający opodatkowaniu.”

2. Powyższe zasady stosuje się odpowiedniodo rozliczania dochodów z pojedynczej wierzytelności.

Wobec tego dochodem z wierzytelnościbędzie nadwyżka przychodu z wierzytelności nad ceną jej zakupu. Do przychodów z pojedynczej wierzytelności zaliczamy:

  1. środki lub wartości otrzymane w wyniku uregulowania tej wierzytelności lub 
  2. środki lub wartości ze zbycia całości lub części wierzytelności, z wyjątkiem opłat, odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabyciawierzytelności.

Koszt nabycia wierzytelności (cenę jej zakupu) potrąca się w okresie rozliczeniowym w którym uzyskano przychód z wierzytelności, do wysokości otrzymanego przychodu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Do kosztów uzyskaniaprzychodów nie będzie można zaliczyć:

  1. strat w części niepokrytej spłatą nabytych wierzytelności, w tym nabytych wierzytelności w pakiecie, 
  2. wydatków na nabycie wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta uprzednio została zbyta przez podatnika lub spółkę niebędącą osobą prawną, w której podatnik jest wspólnikiem – w części przekraczającej przychód uzyskany przez podatnika z tego uprzedniego lub pierwszego zbycia.

Pierwsze wyłączenie uniemożliwia zaliczenie do kosztów podatkowych strat na wierzytelnościach, czyli nadwyżki ceny zakupu wierzytelności (pakietu) nad sumą przychodów z wierzytelności (pakietu). W konsekwencji, jeżeli wierzytelność (lub pakiet) kupimy po cenie wyższej niż uda się odzyskać z takiej wierzytelności (pakietu), to osiągnięta w ten sposób strata nie pomniejszy przychodu uzyskiwanego z innych wierzytelności (pakietów).

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Drugie wyłączenie ma zapobiegać zawyżaniu kosztów uzyskania przychodów na sztucznym zakupie uprzednio sprzedanych wierzytelności i wszelkim fikcyjnym transakcjom na wierzytelnościach, służącym np. transferom dochodów między podmiotami.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Skontaktuj się z nami